Żyjemy w świecie tak obdartym z prostych, życiowych prawd. Zastąpiły je gonitwy za tym co doskonałe.
Sukces to nowe słońce życia.
Sukces jest niedościgniony. Nie ma nawet wzorców tegoż sukcesu, tak jakby nikt, nigdy nie był w stanie go osiągnąć.W tej pogoni zająca przestraszonego wizją swojej śmierci tracimy piękno szarej rzeczywistości. Bo rzeczywistość jest tak szara, jest tak nieatrakcyjna przy głośnych i kolorowych reklamach sukcesu.
Zegar cyka nieubłaganie.
Króciutkie dzieciństwo, choć fundamentalnie ważne,
Krótka młodzieńczość, choć emocjonalnie tak istotna,
Dłuższa dojrzałość - jakże obdarta z odpowiedzialności,
Najdłuższa starość - czas melancholijnej analizy
Zegar cyka nieubłaganie
A my biegniemy dalej, za kasą, za spłacaniem kredytu, za idealną partnerką, za cudowną pracą, za wspaniałymi wakacjami, za szokującym samochodem...
W szarości tkwi jednak wiele kolorów, zbliżcie się do monitora, to co szare nie jest tak szare, jest w tym treść. Sensem życia jest życie. Nie ma lepszej i gorszej wersji bo każdy ma jedno. Zaczyna je i kończy.
W pogoni za ideałami ranimy rzeczywistość. Partner nie jest w stanie wygrać z obrazem ideału. Rzeczywistość przegrywa z bajkami. Ale nie żyjemy w bajce.
Komentarze
Prześlij komentarz